Przemieszczenie własnych towarów z terytorium Polski do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, mimo braku klasycznej transakcji sprzedaży, stanowi na gruncie podatku od towarów i usług czynność opodatkowaną jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Wynika to z art. 13 ust. 3 ustawy o VAT, zgodnie z którym za WDT uznaje się również przemieszczenie przez podatnika lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa do innego państwa członkowskiego, jeżeli towary te mają służyć działalności gospodarczej. Zdarzenia tego rodzaju, określane jako nietransakcyjne WDT, podlegają co do zasady takim samym regułom jak klasyczna wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, w tym w zakresie obowiązku wykazania ich w deklaracji VAT oraz informacji podsumowującej VAT UE, a także możliwości zastosowania stawki 0%, o ile spełnione są ustawowe warunki.
Nietransakcyjny charakter przemieszczenia własnych towarów przez długi czas prowadził do przekonania, że czynność ta – choć opodatkowana – nie stanowi sprzedaży i nie wymaga wystawienia faktury VAT, lecz może być dokumentowana wyłącznie dokumentem wewnętrznym. Znaczenie tej kwestii istotnie wzrosło jednak w kontekście wprowadzenia obowiązkowego Krajowego Systemu e‑Faktur. Zgodnie z art. 106ga ustawy o VAT, od 1 lutego 2026 r. podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski będą zobowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF w odniesieniu do czynności, dla których ustawa przewiduje obowiązek fakturowania.
W interpretacji indywidualnej z 15 grudnia 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.778.2025.1.KM, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zajął jednoznaczne stanowisko, zgodnie z którym nietransakcyjne przemieszczenie własnych towarów z Polski do magazynu podatnika w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej podlega obowiązkowi udokumentowania fakturą, a w warunkach obowiązkowego e‑fakturowania – fakturą ustrukturyzowaną w KSeF. Sprawa dotyczyła polskiej spółki zarejestrowanej do VAT zarówno w Polsce, jak i w Niemczech, która przemieszczała własne towary do magazynu w Niemczech, nie korzystając z uproszczenia call-off stock, i rozliczała te przemieszczenia jako WDT w ramach własnego przedsiębiorstwa, dokumentując je dokumentem wewnętrznym.
Organ podatkowy uznał, że mimo iż czynność wykonywana jest przez jeden podmiot, to dla celów VAT podatnik występuje w dwóch odrębnych statusach – jako podatnik zidentyfikowany w Polsce oraz jako podatnik zidentyfikowany w państwie przeznaczenia towarów. W konsekwencji, w tej szczególnej konstrukcji prawnej, nietransakcyjna WDT jest traktowana jak dostawa dokonywana na rzecz innego podatnika podatku od wartości dodanej. Zdaniem Dyrektora KIS potwierdza to m.in. fakt, że w celu zastosowania stawki 0% podatnik musi posługiwać się ważnym numerem VAT UE nadanym w państwie nabywcy, posiadać dowody wywozu towarów oraz być zarejestrowany jako podatnik VAT UE. Na tej podstawie organ podatkowy stwierdził, że: „Charakter „nietransakcyjnej” WDT wyklucza istnienie sytuacji, w której podatnik – dostawca nie posiada statusu podatnika w państwie członkowskim, do którego dokonuje przemieszczenia towarów. To przemawia również za obowiązkiem wystawienia faktury na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy”.
Argumentacja organu została dodatkowo oparta na przepisach dyrektywy 2006/112/WE. Dyrektor KIS wskazał, że art. 220 ust. 1 pkt 3 dyrektywy VAT wprost przewiduje obowiązek zapewnienia wystawienia faktury w przypadku dostaw towarów dokonywanych na warunkach określonych w art. 138 tej dyrektywy, który obejmuje również przemieszczenie towarów własnych pomiędzy państwami członkowskimi. W ocenie organu oznacza to, że prawodawca unijny jednoznacznie przesądził o konieczności fakturowania również takich zdarzeń, nawet jeżeli nie występuje odrębny kontrahent w sensie cywilnoprawnym.
Nietransakcyjne przemieszczenie własnych towarów, dotychczas postrzegane przede wszystkim jako operacja logistyczna dokumentowana wewnętrznie, staje się czynnością wymagającą wystawienia faktury ustrukturyzowanej, często „na samego siebie”, z wykorzystaniem dwóch różnych numerów VAT UE tego samego podmiotu.
Zgodnie z aktualnym stanowiskiem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nietransakcyjne przemieszczenie własnych towarów z Polski do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów wymagającą wystawienia faktury, w tym faktury ustrukturyzowanej w KSeF.
Ważne zastrzeżenie dotyczące informacji
Uprzejmie informujemy, że niniejsza informacja nie stanowi usługi doradztwa prawnego
i jest zgodna ze stanem prawnym na dzień jej przygotowania.